Ratownictwo medyczne

Pierwsza pomoc przedmedyczna

Prawne podstawy udzielania pierwszej pomocy:

Straszny w naszym społeczeństwie jest fakt, że na widok wypadku, czy osoby potrzebującej pomocy 90% ludzi odwraca się w druga stronę. Tłumaczą się po prostu banalnymi wymówkami, a takie zachowanie jest bardzo częstym powodem czyjejś śmierci lub kalectwa. Jednak nadmierne „bohaterstwo” i zbędna, a zarazem szkodliwa pomoc jest równie niedopuszczalna.
Ogólnie rzecz biorąc udzielamy pomocy, gdy jej zaniechanie stwarza niebezpieczeństwo powstania dalszych szkód (pogorszenie choroby, wystąpienie bólów lub śmierć rannego czy chorego). Jeśli wystarczająca pomoc została już udzielona przez kogoś innego, nie ma potrzeby oferowania swoich usług. To samo się tyczy przypadku, gdy znajduje się w pobliżu osoba mająca większe kwalifikacje medyczne. Wówczas to ona przejmuje tymczasową opiekę nad pacjentem.
W świetle prawa, zgodnie z artykułem 162 kodeksu karnego, prawny obowiązek udzielania pomocy wygląda następująco:

§ 1. Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej.

Top
Accessibility